जब म ४ वर्षको थिएँ, मलाई लाग्थ्यो संसार मेरै लागि हो। जब म १४ वर्षको भएँ, म संसारमा राज गर्न चाहन्थें। मैले सोचेको थिएँ कि म सबैभन्दा ठूलो मान्छे हुनेछु। जब म २१ वर्षको थिएँ, म सबैभन्दा धनी मानिस बन्न चाहन्थेँ, जब म २५ वर्षको थिएँ, म प्रेम खोज्न चाहन्थेँ, जब म ४० वर्षको थिएँ, सबैको सहयोगी बन्न चाहन्थेँ । अहिले म यहाँ हस्पिटलको सैयामा छु, अब म मर्न चाहन्छु। तपाईंले देख्नुभयो, म धेरै पटक धेरै कुराहरू चाहन्थे। सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा, म खुसी हुन चाहन्छु। मलाई खुसी हुने सबैभन्दा राम्रो तरिका अरूको कुरा सुन्नु हो।

        जब म युनिभर्सिटीमा भर्ना हुन चाहन्थे, म कमर्स पढ्न चाहन्थे तर सबैले भने कि मैले इन्जिनियरिङ पढ्नुपर्छ कि म ठूलो इन्जिनियर बन्नेछु। त्यसैले मैले उहाँहरूको कुरा सुनें। मसँग मेरो शुल्क तिर्न कोही थिएनन, मैले काम गर्नुपर्थ्यो र मेरो शुल्क पनि तिर्नुपर्थ्यो। मेरो तेस्रो वर्षमा, मैले मेरो पढाइको सामना गर्न सकिन, मैले बिचमै छोड्नुपर्‍यो। जब मैले पढ्न छोडे, उही मानिसहरूले मलाई भने “तिमीले कमर्स पढ्नुपर्ने थियो”।

जब म २८ वर्षको भएँ, सबैले मलाई बिहे गर्नुपर्छ भने । कि मलाई श्रीमती चाहिएको थियो। त्यसैले मैले उनीहरुको कुरा सुनेर बिहे गरें । विवाह भएको ६ वर्षपछि मैले मेरी श्रीमतीलाई छिमेकीसँग सुतिरहेको फेला पारे। मैले उनलाई किन यसो गरेको भनि सोधे र उनले मलाई माइतीको आड लिएर थप्पड हानिन। म रिसाए र केहि बोलिन। भोलिपल्ट म कामबाट फर्किएँ, उनी मेरा छोराछोरी लिएर त्यही छिमेकीसँग भागेकी थिइन्, अब म एक्लो मर्दैछु।

         

        ४०बर्षको उमेरमा, श्रीमतीले विभिन्न संग सस्थाबाट झिकेको पैसा र मेरा साथीहरू र परिवारहरू मेरो घरमा पैसा लिन आएका थिए, सबैलाई पैसाको समस्या थियो। एक हप्ता भित्र, मैले उनीहरूलाई फिर्ता दिने वाचासहित सबैलाई आआफ्नो घर फर्काए । मैले सम्झौता पूरा गर्न सकिन किनभने उनीहरूले वाचा अनुसार पैसा फिर्ता गर्न अस्वीकार गरे। त्यसैले मलाई ६ वर्षको लागि जेल पठाइयो । म जेलमा बसें र ६ बर्षपछी बाहिर निस्किए। जब म बाहिर निस्किएँ, तिनीहरू कतै थिएनन्।

         यो अवधिमा मैले एउटा गल्ती गरें। अब यो मलाई स्पष्ट छ। मलाई यसको बारेमा बताउन दिनुहोस्। मैले आफ्नो कुरा सुन्न अस्वीकार गरें। मैले आफैलाई बेवास्ता गरे र अरूको कुरा सुनें। अहिले म यहाँ छु भने मसँग भएको एक मात्र व्यक्ति म आफै हो।

अरुको कुरा सुन्नु धेरै राम्रो कुरा हो। अरूबाट सल्लाह खोज्नु धेरै बुद्धिमानी हो। तर आफ्नो स्वार्थलाई बेवास्ता गर्नु धेरै खतरनाक हुन्छ। आफ्नो हृदयमा ध्यान दिन अस्वीकार गर्नु धेरै खतरनाक छ। बेलुका घर पुगेपछि बस्नुहोस्, एक गिलास पानी पिउँनुहोस्। मन लाग्यो भने ओछ्यानमा पल्टिएर आँखा बन्द गर्नुहोस्, चाहे हृदय खोलेर आफैसँग कुरा गर्नुहोस्, तर्क गर्नुहोस्। तपाईं सडकमा एक्लै हिड्न सक्नुहुन्छ र तपाईं हिँड्दा, आफैसँग कुरा गर्न सुरु गर्नुहोस्।

यो संसारमा आफुलाई शासन गर्न सक्ने ब्यक्ति भगवान, भगवान पछि, अर्को आफ्नो कुरा सुन्नुहोस्। मलाई थाहा छ यो अब मेरो कुरा तपाईलाई मतलब नहुन सक्छ तर सधैं सम्झनुहोस् मैले तपाईलाई आफ्नो कुरा सुन्न सिक्नुहोस् भनेर भनेको थिएँ।।