नेपालको वर्तमान राजनीतिक परिदृश्यमा एक किसिमको अनौठो विरोधाभास देखिन्छ। एकातिर दशकौँसम्म संघर्ष गरेर आएका स्थापित दलहरू छन् भने अर्कोतिर पुरानाको उछितो काढ्दै ‘नयाँ’ हुने दाबी गर्ने शक्तिहरू उदाएका छन्। तर, केबल विरोध र गालीको जगमा उभिएको राजनीतिले देशलाई सही निकास दिन सक्छ? यो आजको गम्भीर प्रश्न हो। १. अनुभवहीनता र भिजनको अभाव नयाँ शक्ति भनिएका दलहरूमा एउटा ठूलो खडेरी छ— राजनीतिक अनुभव र स्पष्ट मार्गचित्र।
राज्य संचालन केबल भावना र चर्का भाषणको भरमा हुँदैन। पुराना दलहरूलाई गाली गरेकै भरमा जनताको मत तान्न सकिएला, तर देश चलाउन आवश्यक पर्ने नीतिगत ज्ञान, प्रशासनिक अनुभव र भू-राजनीतिक संवेदनशीलता उनीहरूमा देखिँदैन। कुनै राजनीतिक योगदान वा बलिदानी नभएका व्यक्तिहरूले रातारात देश बदल्ने दाबी गर्नु ‘दिवास्वप्न’ बाहेक केही देखिँदैन। २. गालीको राजनीतिले निकास दिँदैन लोकतन्त्रमा प्रश्न उठाउनु सकारात्मक पक्ष हो, तर विकल्प बिनाको विरोधले अराजकता मात्र निम्त्याउँछ। नयाँ दलहरूले “पुराना खराब हुन्” भन्ने भाष्य (Stunt) त निर्माण गरे, तर उनीहरूसँग जनताका आधारभूत मुद्दा—शिक्षा, स्वास्थ्य र रोजगारी—सम्बोधन गर्ने ठोस योजना छैन। अनुभव र योगदान बिनाका यी शक्तिहरूले दुई-तिहाइ मात्र होइन, ‘तीन-तिहाइ’ मत पाए पनि मुलुकलाई संकटबाट बाहिर निकाल्न सक्ने सामर्थ्य राख्दैनन्। ३. किन प्रचण्ड नै आजको आवश्यकता? अहिलेको जटिल परिस्थितिमा नेपाललाई यस्तो नेताको खाँचो छ, जसले आन्तरिक राजनीति र बाह्य सम्बन्धलाई सन्तुलनमा राख्न सकोस्।
यस दृष्टिले हेर्दा पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ नै विकल्पहीन नेताका रूपमा देखिनुहुन्छ। यसका केही ठोस कारणहरू छन्: राजनीतिक अनुभव र योगदान: जनयुद्धदेखि शान्ति प्रक्रिया र संविधान निर्माणसम्म प्रचण्डको निर्णायक भूमिका छ। उहाँले मुलुकको परिवर्तनका लागि ठूलो राजनीतिक लगानी गर्नुभएको छ। अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्धमा सन्तुलन: नेपाल जस्तो भू-परिवेष्ठित देशका लागि भारत र चीनसँगको सम्बन्ध सन्तुलित राख्न सक्ने खुबी प्रचण्डमा छ। विश्व राजनीतिलाई बुझेको र परिपक्व राष्ट्रिय-अन्तर्राष्ट्रिय छवि उहाँको बलियो पक्ष हो। सहमति र सहकार्यको केन्द्र: नेपालका सबै दलहरूलाई एउटै टेबुलमा राखेर निकास निकाल्न सक्ने क्षमता प्रचण्ड बाहेक अरूमा कमै देखिन्छ। उहाँ संकटको सारथि र समाधानको सुत्रधार बन्दै आउनुभएको छ।
निष्कर्ष केबल नयाँ हुनु मात्रै योग्यता होइन। देश चलाउनका लागि त्याग, तपस्या, भिजन र अनुभवको संगम चाहिन्छ। भावनात्मक लहरमा बगेर अनुभवहीन नेतृत्वलाई देश सुम्पनु जोखिमपूर्ण हुन सक्छ। त्यसैले, अहिलेको संक्रमणकालीन अवस्थाबाट देशलाई पार लगाउन प्रचण्ड जस्तो अनुभवी, जुझारु र अन्तर्राष्ट्रिय छवि भएको नेताको विकल्प देखिँदैन। जनताका मुद्दालाई गम्भीरतापूर्वक सम्बोधन गर्न र देशलाई स्थिरता दिन अनुभवी नेतृत्व नै आजको आवश्यकता हो।
