‘अब त अपराधी पत्ता लाग्छ भन्ने आशा पनि मरिसक्यो’
धनगढी, ११ साउन २०८२ । सात वर्षअघि बलात्कारपछि हत्या गरिएकी निर्मला पन्तकी आमा दुर्गादेवी पन्त अझै पनि छोरीको न्यायका लागि संघर्षरत छिन्। तर, उनको मनमा अब न्याय पाइने आशा झिनो बन्दै गएको छ।
२०७५ साउन १० गते कञ्चनपुरको भीमदत्त नगरपालिका-२, उल्टाखामकी १३ वर्षीया निर्मला पन्तको बलात्कारपछि हत्या भएको थियो। उनको शव घर नजिकैको उखुबारीमा फेला परेको थियो। सात वर्ष बितिसक्दा पनि हत्यारा पत्ता लाग्न सकेको छैन। यो अवधिमा धेरै सरकार फेरिए, तर आश्वासनबाहेक कुनै ठोस प्रगति भएन।
“अब त आशा मरिसक्यो। अपराधी पत्ता लाग्छ भन्ने लाग्दैन,” थकित र भावुक स्वरमा दुर्गादेवीले रातोपाटीलाई भनिन्। उनको यो भनाइले सात वर्षदेखिको पीडा, राज्यको असफल अनुसन्धान र एक आमाको निराशालाई झल्काउँछ।
पहिले-पहिले सडकमा उत्रिएर न्याय माग्ने दुर्गादेवी अहिले थकित छिन्। दुई वर्षयता उनले विभिन्न निकायमा बिन्ती गर्न छोडेकी छिन्। तैपनि, छोरीको सम्झनाले उनलाई हरपल सताउँछ। “छोरीको यादले सधैं सताउँछ। वर्ष दिन आउँदा झन् बढी याद आउँछ,” उनले भनिन्। यदि निर्मला जीवित भएको भए, उनी अहिले २० वर्षकी भइसक्थिन्।
निर्मलाको घटनापछि सहानुभूतिमा प्राप्त भएको कार्यालय सहयोगीको जागिरले उनको दैनिकी चलेको छ। यो जागिर उनको लागि जीविकोपार्जनको आधार मात्र होइन, छोरी गुमाउनुको पीडाको निरन्तर सम्झना पनि हो। “बिर्सन खोजे पनि कहाँ सकिन्छ र?” उनले भनिन्। उनकी जेठी छोरीको विवाह भइसकेको छ भने कान्छी छोरी स्नातक तहमा पढ्छिन्। सीमित तलबले घर चलाउन र छोरीको पढाइ खर्च जुटाउन उनलाई धौ-धौ परिरहेको छ।
“जति छ, त्यसैमा चलाएर बसेका छौँ,” उनले भनिन्। यो आर्थिक संघर्ष उनको लागि निर्मलाको हत्याको पीडाभन्दा कम छैन।
दुर्गादेवीको जीवन सधैं संघर्षमय रह्यो। ७ कक्षामा पढ्दै गर्दा आमाबुबा गुमाएपछि उनको पढाइ रोकियो। १८-१९ वर्षको उमेरमा विवाह भयो, तर पारिवारिक जीवन सहज भएन। श्रीमानले दोस्रो विवाह गरेपछि उनले साना छोरीहरूसहित एक्लै संघर्ष गर्नुपर्यो। “१७-१८ वर्षदेखि एक्लै दुख गरिरहेकी छु,” उनले आफ्नो विगत सुनाइन्।
सात वर्षको अनुसन्धानमा उनको विश्वास छैन। उनलाई लाग्छ, सुरुमा नै प्रमाणहरू नष्ट गरिएकाले अनुसन्धान सही दिशामा गएन। “हामी त्यतिबेला पीडामा थियौँ। प्रमाण मेटाएर यस्तो भयो,” उनले भनिन्।
गृहमन्त्रीहरूले बारम्बार ‘हत्यारा पत्ता लाग्न लाग्यो’ भन्ने आश्वासन दिए पनि उनलाई यो अब नाटकजस्तो लाग्छ। आफ्नै क्षेत्रका नेता रमेश लेखक गृहमन्त्री हुँदा पनि कुनै प्रगति नभएको उनको गुनासो छ। “उहाँहरूले के गर्नुहुन्छ, उहाँहरूलाई थाहा होला। हामीलाई केही जानकारी छैन,” उनले भनिन्।
निर्मलाको घटनाले मात्र होइन, दुर्गादेवीको सम्पूर्ण जीवन नै पीडा र संघर्षले भरिएको छ। तैपनि, उनको मनमा कसैप्रति आक्रोश छैन। “कसैलाई गाली गरेर के गर्नु? जति भोगेँ, त्यो मलाई मात्र थाहा छ,” उनले भावुक हुँदै भनिन्।
तर, उनको मनमा अझै पनि न्यायको सानो आशा बाँकी छ। उनको चाहना छ– अपराधीले सजाय पाओस्, निर्मलाको आत्माले शान्ति पाओस् र यस्तो घटना अरूमाथि नहोस्। “मजस्तै अरू आमाले राज्यप्रति विश्वास नगुमाउनु परोस्,” उनले भनिन्।
