अब हामी सचिवालय बैठक बस्दै छौँ। हामी सदन, सडक र कानुनी लडाइँ-यी तिनैतिरबाट अघि बढ्छौँ । यी तिनवटै बाटो हामी अपनाउँछौँ ।आज बिहान केन्द्रीय कार्यालयमा सचिवालयको बैठक छ । त्यसपछि केन्द्रीय सदस्य, जिल्ला सदस्य र प्रदेशका इन्चार्ज/पदाधिकारीहरूको बैठक बस्छ र आन्दोलनका कार्यक्रमहरू तय हुन्छन् । सदनदेखि सडक र कानुनी उपचारसम्म तीनवटै मोर्चामा सँगसँगै जान्छौं ।त्यो निर्णय पार्टीले गर्छ ।
यहाँ त्यो परिस्थिति त होइन, तैपनि रातारात समातिएको छ। बिदाको दिन पनि बिहान ४ बजे नै पक्राउ गर्नुको मतलब, अदालतले भोलि बन्दी प्रत्यक्षीकरण वा म्याद नथपे पनि २४ घण्टासम्म थुन्न पाइन्छ भन्ने एउटा गलत मनसाय देखिन्छ। यो ‘नाङ्लो ठटाएर हात्ती तर्साउने‘ खालको मनसाय पनि हो।
सामान्यतया दक्षिण एसियामा नेपाल ‘राजनीतिक बन्दीहरू नभएको देश‘ भनेर चिनिन्थ्यो। यो लोकतन्त्रको एउटा राम्रो सूचक थियो, जहाँ तानाशाही थिएन। तर, हिजो सिंहदरबारदेखि हाम्रा सम्पदाहरू जल्दा सुरक्षाका लागि प्रहरी खासै परिचालित भएनन्, आफ्नै चौकीसमेत बचाएनन्। आज भने एउटा व्यक्तिलाई पक्रिन हजारौं प्रहरी खटाएर, चार-पाँचवटा नाका र सर्वसाधारणको आवागमनसमेत बन्द गरेर ज्यादतीपूर्ण ढंगले काम गरिएको छ।
बालेनजी र सुदनजी जो आफैँ घटनामा ‘डिस्कर्ड‘ प्रयोग गर्नेदेखि ग्रुप प्रोग्रामसम्मका कुरामा संलग्न छन् र कारबाहीको दायरामा आउनुपर्छ भनेर उनीहरूविरुद्ध नै धेरै ठाउँमा जाहेरी परेको छ, उनीहरूले नै यस्तो प्रतिशोधपूर्ण गतिविधि गरे। यसको त अब राम्रै प्रतिवाद भइहाल्छ।
